Czasem warto na sesji wywołać mocniejsze emocje, trochę przycisnąć Graczy i zmusić ich do wyjścia ze strefy komfortu w skórach odgrywanych przez nich postaci. Oczywiście nie przesadzając i nie wchodząc we wrażliwe i osobiste tematy. Ale kazdy ma strefę na tyle niekomfortową, by wejście w nią wywoływało mocniejsze emocje, a jednocześnie nie na tyle osobistą, by było to uczucie nader przykre. Wyciśnięcie z Graczy krwi, potu i łez oznacza odnalezienie takiego właśnie obszaru i zmuszenie Gracza do bliższej interakcji z nim. Dlatego właśnie warto znać swoich Graczy, poznawać ich, nawet jeśli nie gra się w gronie bliskich przyjaciół. Oczywiście nie na pierwszej sesji.
Czy jest to zadanie łatwe? Absolutnie nie! Ja swoich Graczy znam jak nikogo innego na świecie, a czasem i tak zdarza mi się przegiąć lub źle oszacować obszar, w który warto by wkroczyć. A jednak to, że czasami się udaje dowodzi, że warto się postarać. Te sesje są zaprawdę niezapomniane!
Drugim aspektem jest znajomość postaci Graczy, a konkretnie tego, jak widzą je Gracze. Jeśli ktoś bardzo chce grać ultra honorowym wojskowym, niesłuszne oskarżenie o zdradę może wywołać te emocje nawet wtedy, kiedy sam Gracz nie jest na tym punkcie szczególnie wrażliwy. Mamy więc dodatkową furtkę, by pchnąć sesję w kierunku emocjonalnej eksplozji.
A jeżeli interesuje Was jedynie to, jak ugryźć kwestię "krwi, potu i łez" pod kątem mechaniki, to jest tutaj prosta zasada: Za pot odpowiadają testy oparte na kondycji, wytrzymałości i sile. Krew to głównie żywotność, łzy zaś to kwestia psychiki. Jeśli więc chcecie za pomocą mechaniki dodać ten element, dodajcie do zadania dodatkowy test, bazujący na powyższych cechach. Teraz liczy się tylko dobry opis i zadanie uzyska ten poszukiwany, dodatkowy wymiar.
